{"id":46,"date":"2026-04-22T23:55:01","date_gmt":"2026-04-22T23:55:01","guid":{"rendered":"https:\/\/antonianki.pl\/?page_id=46"},"modified":"2026-04-30T07:04:37","modified_gmt":"2026-04-30T07:04:37","slug":"o-zgromadzeniu","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/antonianki.pl\/index.php\/o-zgromadzeniu\/","title":{"rendered":"O Zgromadzeniu"},"content":{"rendered":"
\n \n
\n
\n
\n \n

Antonianki ul. Janosika 141 92-108 \u0141\u00f3d\u017a antonianki@wp.pl +48 42 679 27 20 kom. 507 170 901 <\/p>\n <\/marquee>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/section>\n

\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n

Historia \n
\n <\/h2>\n

\n
\n <\/p>\n

 Pocz\u0105tki Zgromadzenia Si\u00f3str Antonianek od Chrystusa Kr\u00f3la pozostaj\u0105 w \u015bcis\u0142ym zwi\u0105zku z \u0142\u00f3dzk\u0105 dzia\u0142alno\u015bci\u0105 duszpastersk\u0105 b\u0142ogos\u0142awionego Anastazego Pankiewicza z Zakonu Braci Mniejszych popularnie nazywanych w Polsce bernardynami. Urodzi\u0142 si\u0119 on w 1882r. w Nag\u00f3rzanach ko\u0142o Sanoka. W 1900r. wst\u0105pi\u0142 do Zakonu Braci Mniejszych, \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie przyj\u0105\u0142 w roku 1906. Pe\u0142ni\u0142 r\u00f3\u017cne obowi\u0105zki: magistra nowicjatu, katechety, prze\u0142o\u017conego klasztoru w Krakowie, rekolekcjonisty i misjonarza. W roku 1930 Ojciec kupi\u0142 w \u0141odzi w dzielnicy Do\u0142y parcel\u0119 pod budow\u0119 ko\u015bcio\u0142a i szko\u0142y. Ju\u017c w 1932 erygowano tutaj dom zakonny, a budow\u0119 gmachu szko\u0142y uko\u0144czono w 1937r. Mie\u015bci\u0142o si\u0119 w nim tzw. Kolegium Serafickie - czyli m\u0119skie prywatne gimnazjum og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce. Szko\u0142a mia\u0142a s\u0142u\u017cy\u0107 przede wszystkim ubogim ch\u0142opcom z rodzin katolickich, cho\u0107 przyjmowano tak\u017ce uczni\u00f3w wyznania protestanckiego. W 1939 r. uczy\u0142o si\u0119 w niej 200 ch\u0142opc\u00f3w. Dzia\u0142ania II wojny \u015bwiatowej uniemo\u017cliwi\u0142y dalszy rozw\u00f3j szko\u0142y. Klasztor i gimnazjum zaj\u0119li Niemcy na cele wojskowe, ko\u015bci\u00f3\u0142 przerobiono na gara\u017ce i stajnie. Pozosta\u0142 tylko ojciec Anastazy pomimo niebezpiecze\u0144stwa wywiezienia do obozu koncentracyjnego. W roku 1941 zosta\u0142 aresztowany i przewieziony do obozu w Dachau, gdzie zgin\u0105\u0142 zagazowany w transporcie \"inwalid\u00f3w\" 20 maja 1942r. Ojciec \u015bwiadomy wielkiej roli zakon\u00f3w: ich pracy apostolskiej i \u015bwiadectwa \u017cycia, chcia\u0142 tak\u017ce przy swoim klasztorze i szkole mie\u0107 siostry zakonne. W tym czasie przyjecha\u0142y z W\u0142oc\u0142awka do \u0141odzi: J\u00f3zefa Galczak, Waleria Bakalarska i W\u0142adys\u0142awa Bartkowiak, kt\u00f3re odesz\u0142y ze Zgromadzenia Si\u00f3str Wsp\u00f3lnej Pracy. Ojciec zna\u0142 je wcze\u015bniej i dlatego zaproponowa\u0142 wsp\u00f3\u0142prac\u0119. Umo\u017cliwi\u0142 im nabycie domu przy ul. Maria\u0144skiej 3 oraz ukierunkowa\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 spo\u0142eczno - charytatywn\u0105. Siostry mia\u0142y pracowa\u0107 w zakrystii ko\u015bcio\u0142a i opiekowa\u0107 si\u0119 najubo\u017cszymi uczniami. Dla ch\u0142opc\u00f3w spoza \u0141odzi planowana by\u0142a bursa, kt\u00f3r\u0105 mia\u0142y prowadzi\u0107 siostry. Mia\u0142y one tak\u017ce pomaga\u0107 w prowadzeniu III Zakonu \u015bw. Franciszka i nie\u015b\u0107 pomoc biednym, wielodzietnym rodzinom i sierotom. Siostry za\u0142o\u017cy\u0142y ma\u0142y sierociniec i w miar\u0119 swoich mo\u017cliwo\u015bci pomaga\u0142y rodzinom cierpi\u0105cym niedostatek, cz\u0119sto g\u0142\u00f3d. Wybuch II wojny \u015bwiatowej zniweczy\u0142 wszystkie plany dotycz\u0105ce Zgromadzenia. Siostry zosta\u0142y wywiezione do obozu dla zakonnic w Bojarowie. Po wojnie w 1945 roku rozproszone i prze\u015bladowane wi\u0119zieniami i przymusow\u0105 prac\u0105 siostry wracaj\u0105 do \u0141odzi. Pozostawione same sobie, bez Ojca Za\u0142o\u017cyciela, na nowo, mimo trudnych warunk\u00f3w materialnych podejmuj\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107, przygarniaj\u0105c najpierw do swego domu powojenne sieroty i dzieci z najubo\u017cszych rodzin. Poniewa\u017c dzieci by\u0142o a\u017c trzyna\u015bcioro i nie mog\u0142y pomie\u015bci\u0107 si\u0119 w domu, siostry wynaj\u0119\u0142y mieszkanie w s\u0105siednim poniemieckim bloku. Gdy to mieszkanie zosta\u0142o im bezprawnie zabrane, dzieci wr\u00f3ci\u0142y do si\u00f3str, kt\u00f3re zamieszka\u0142y na strychu a potem w przebudowanej szopie. W 1954 roku zacz\u0119\u0142y powstawa\u0107 domy dziecka. Opiekunowie dzieci i rodzice nie wyrazili zgody, aby tam zamieszka\u0142y i mimo trudnych warunk\u00f3w zabra\u0142y je do dom\u00f3w. 22 grudnia 1959 r. zgromadzenie zosta\u0142o zatwierdzone przez biskupa Micha\u0142a Klepacza, Ordynariusza \u0141\u00f3dzkiego i przyj\u0119\u0142o za cel szczeg\u00f3\u0142owy obron\u0119 \u017cycia dzieci pocz\u0119tych, a jeszcze nienarodzonych, odpowiadaj\u0105c w ten spos\u00f3b na apel Prymasa Wyszy\u0144skiego \"o ratowanie przypadkowego macierzy\u0144stwa\". Przyj\u0119cie takiego kierunku dzia\u0142ania sta\u0142o si\u0119 potrzeb\u0105 chwili po wprowadzeniu w Polsce, dnia 27 kwietnia 1956 roku ustawy o dopuszczalno\u015bci przerywania ci\u0105\u017cy z tak zwanych wzgl\u0119d\u00f3w spo\u0142ecznych, czyli praktycznie bez \u017cadnych ogranicze\u0144. Do tej pory obowi\u0105zywa\u0142o w Polsce ustawodawstwo przedwojenne, chroni\u0105ce \u017cycie pocz\u0119tych dzieci. W takiej sytuacji prawnej nie tylko los pocz\u0119tego dziecka, kt\u00f3re stawa\u0142o si\u0119 niechciane by\u0142 zagro\u017cony, trudna te\u017c stawa\u0142a si\u0119 sytuacja kobiet pozbawionych wsparcia m\u0119\u017ca i rodziny - samotnych matek. Podj\u0119cie przez Zgromadzenie tego celu mia\u0142o tak\u017ce zwi\u0105zek z osob\u0105 ks. Stefana St\u0119pnia (1907 - 1993), kap\u0142ana diecezji \u0142\u00f3dzkiej, blisko zwi\u0105zanego ze Zgromadzeniem, r\u00f3wnie\u017c jego d\u0142ugoletniego kapelana. By\u0142 on w czasie II wojny \u015bwiatowej wi\u0119ziony, wraz z O. Anastazym Pankiewiczem i prawie dwoma tysi\u0105cami ksi\u0119\u017cy polskich, w obozie w Dachau. Tu\u017c przed zako\u0144czeniem wojny ob\u00f3z mia\u0142 by\u0107 ca\u0142kowicie zniszczony. W tych okoliczno\u015bciach uwi\u0119zieni ksi\u0119\u017ca zawierzyli swoje ocalenie \u015bw. J\u00f3zefowi, Opiekunowi \u015awi\u0119tej Rodziny, aby po wyzwoleniu m\u00f3c s\u0142u\u017cy\u0107 sprawie rodzin. Ks. S. St\u0119pie\u0144 zasugerowa\u0142, \u017ce jedn\u0105 z form s\u0142u\u017cby rodzinie, w sytuacji antynatalnej polityki pa\u0144stwa, mog\u0142aby by\u0107 obrona pocz\u0119tych dzieci, kt\u00f3rych \u017cycie zosta\u0142o zagro\u017cone przez wspomnian\u0105 wy\u017cej ustaw\u0119 z roku 1956. Poniewa\u017c cel Zgromadzenia nie by\u0142 powszechnie znany, pocz\u0105tkowo ci\u0119\u017carne kobiety pojawia\u0142y si\u0119 w domu Zgromadzenia przy ul. Maria\u0144skiej 3 pojedynczo i sporadycznie. W 1977 roku w\u0142adze miasta wyda\u0142y decyzj\u0119 o rozbi\u00f3rce domu przy ul. Maria\u0144skiej, poniewa\u017c teren ten przeznaczono na budow\u0119 Wy\u017cszej Szko\u0142y Sztuk Plastycznych. Po wielu nieudanych pr\u00f3bach siostry znalaz\u0142y i zakupi\u0142y plac pod budow\u0119 klasztoru przy ul. Janosika 141. Dom ten mia\u0142 da\u0107 tak\u017ce schronienie samotnym matkom. Budow\u0119 rozpocz\u0119to w maju 1978 roku, a ju\u017c 22 grudnia 1979 siostry wprowadzi\u0142y si\u0119 do nowego budynku. Zanim siostry w nim zamieszka\u0142y, nale\u017ca\u0142o przygotowa\u0107 pok\u00f3j dla samotnej matki z noworodkiem, kt\u00f3ra przyby\u0142a ju\u017c 6 grudnia 1978 roku. Niebawem mog\u0142o zamieszka\u0107 tutaj, w specjalnie przygotowanych trzech pokojach przylegaj\u0105cych do budynku klasztornego, 8 matek. Siostry utrzymywa\u0142y matki z maluchami w du\u017cej cz\u0119\u015bci z w\u0142asnych zarobk\u00f3w i rent, sporadycznie tylko otrzymywa\u0142y ofiary. Otacza\u0142y je wsp\u00f3\u0142czuciem i mi\u0142o\u015bci\u0105, kt\u00f3rej te kobiety by\u0142y tak bardzo spragnione. O nic ich nie wypytywa\u0142y, nie indagowa\u0142y, nie gorszy\u0142y si\u0119, nie moralizowa\u0142y. \"To zazwyczaj bardzo dobre dziewcz\u0119ta, za szybko jednak uwierzy\u0142y\"... m\u00f3wi\u0142a \u00f3wczesna prze\u0142o\u017cona Zgromadzenia, M. Bonawentura Rybczy\u0144ska. Od matek siostry wymaga\u0142y przestrzegania podstawowych zasad, m.in. dba\u0142o\u015bci o porz\u0105dek i w\u0142asn\u0105 higien\u0119, palenia papieros\u00f3w jedynie w wyznaczonych miejscach, abstynencji alkoholowej, szanowania w\u0142asno\u015bci wsp\u00f3lnej i cudzej, okazywania sobie nawzajem szacunku i wsparcia. Przyjmowane by\u0142y kobiety bez praktycznie wzgl\u0119du na miejsce zamieszkania, wiek czy wyznanie. W latach 1960 - 1992 siostry udzieli\u0142y pomocy 158 matkom, tylko 70 z nich pochodzi\u0142o z \u0141odzi i okolic, pozosta\u0142e przyje\u017cd\u017ca\u0142y tu praktycznie z ca\u0142ej Polski. 22 kobiety odda\u0142y dzieci do adopcji, reszta zdecydowa\u0142a si\u0119 na wychowanie swojego dziecka, wracaj\u0105c do \u015brodowisk rodzinnych lub usamodzielniaj\u0105c si\u0119. Mimo ogromnych stara\u0144 Dom Samotnej Matki znajduj\u0105cy si\u0119 w \u0141odzi przy ul. Janosika 141 nie zaspokaja\u0142 aktualnych potrzeb wszystkich zg\u0142aszaj\u0105cych si\u0119 matek ze wzgl\u0119du na ograniczon\u0105 liczb\u0119 miejsc. Dlatego w my\u015bl ustalenia z dnia 4. 05 1992 r. pomi\u0119dzy Archidiecezj\u0105 \u0141\u00f3dzka a Zgromadzeniem Si\u00f3str Antonianek, podj\u0119\u0142o si\u0119 ono prowadzenia Domu Samotnej Matki im. Stanis\u0142awy Leszczy\u0144skiej w \u0141odzi przy ul. Nowe Sady 17, gdzie jednorazowo mo\u017ce znale\u017a\u0107 schronienie trzydzie\u015bci matek wraz z dzie\u0107mi. Jego uroczyste otwarcie i po\u015bwi\u0119cenie przez Arcybiskupa W\u0142adys\u0142awa Zi\u00f3\u0142ka nast\u0105pi\u0142o 22.06.1992 roku. Z dniem 1 stycznia 2000 r. Dom Samotnej Matki im. Stanis\u0142awy Leszczy\u0144skiej wszed\u0142 w struktury Centrum S\u0142u\u017cby Rodzinie w \u0141odzi. Poniewa\u017c  stan techniczny nale\u017c\u0105cego do miasta budynku stale si\u0119 pogarsza\u0142 a koszt jego remontu by\u0142by podobny do kosztu budowy nowego obiektu, dlatego arcybiskup \u0142\u00f3dzki podj\u0105\u0142 decyzj\u0119 o budowie nowego domu przy ul. Broniewskiego 1a. Budow\u0119 nowego Domu rozpocz\u0119to w pa\u017adzierniku 2009 r.  75% inwestycji zosta\u0142o sfinansowanych ze \u015brodk\u00f3w Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego Wojew\u00f3dztwa \u0141\u00f3dzkiego, pozosta\u0142a kwota to wsparcie \u0141odzian i darczy\u0144c\u00f3w z ca\u0142ej Polski, kt\u00f3rzy  przekazywali sw\u00f3j 1% podatku na rzecz Fundacji S\u0142u\u017cby Rodzinie \"Nadzieja\". 13 pa\u017adziernika 2011 r.. biskup \u0142\u00f3dzki ks. Adam Lepa dokona\u0142 uroczystego po\u015bwi\u0119cenia nowego budynku Domu Samotnej Matki. Tydzie\u0144 p\u00f3\u017aniej mamy z dzie\u0107mi przenios\u0142y si\u0119  na ul. Broniewskiego 1a. Jest to najwi\u0119kszy i najnowocze\u015bniejszy o\u015brodek wsparcia dla kobiet w ci\u0105\u017cy i matek z ma\u0142oletnimi dzie\u0107mi. Dotychczas siostry pracowa\u0142y na wielu plac\u00f3wkach - obecnie ju\u017c nieistniej\u0105cych: 1. 1959-1979 - Dom przy ul. Maria\u0144skiej 3 - macierzysty dom Zgromadzenia. Zakupiony przy pomocy O. Anastazego Pankiewicza drewniany, jednopi\u0119trowy, 4 - izbowy dom z ogrodem. Po wojnie zosta\u0142y dobudowane dwa kolejne pomieszczenia: kaplica z zakrysti\u0105 i pok\u00f3j go\u015bcinny. 27 lipca 1952 roku nast\u0105pi\u0142o po\u015bwi\u0119cenie kaplicy. W 1958 roku dobudowano murowany, jednopi\u0119trowy dom z przeznaczeniem na nowicjat, refektarz i kuchni\u0119. W chwili zatwierdzenia Zgromadzenia dom ten stal si\u0119 jego Domem G\u0142\u00f3wnym. Zar\u00f3wno przed wojn\u0105 jak i po wojnie w domu tym siostry prowadzi\u0142y ochronk\u0119 dla dzieci z ubogich wielodzietnych rodzin oraz powojennych sierot. Zajmowa\u0142y si\u0119 szyciem i haftowaniem szat liturgicznych i parament\u00f3w liturgicznych. Po roku 1959 w cz\u0119\u015bci domu mieszka\u0142y samotne matki. Dom ten istnia\u0142 do 20 grudnia 1979 roku. 2. 1970-1996 - Plac\u00f3wka przy klasztorze Ojc\u00f3w Bernardyn\u00f3w przy ul. Spornej 71\/73 (pos\u0142uga w katechezie,  kancelarii parafialnej oraz kuchni i pralni). 3. 1959-1992 Praca w parafii pod wezwaniem Ducha \u015awi\u0119tego w \u0141odzi (pos\u0142uga katechetyczna i  kancelarii parafialnej) 4. 1972-1991 -Dom w Brzezinach, ul. Ko\u015bciuszki 46 przy parafii \u015awi\u0119tego Krzy\u017ca (pos\u0142uga katechetyczna, w zakrystii i na plebanii), 5. 1967-2000 - Dom w Rogowie (prowadzenie ochronki, pos\u0142uga katechetyczna i w zakrystii), 6. 1975-1995 - Plac\u00f3wka w parafii \u015bw. Wac\u0142awa w Tomaszowie Maz. (pos\u0142uga katechetyczna i w zakrystii). 7. 1997-2009 - Ciechanowiec - diecezja drohiczy\u0144ska, ul. Ko\u015bcielna 4 (pos\u0142uga katechetyczna, w zakrystii i w\u015br\u00f3d chorych i potrzebuj\u0105cych  na terenie parafii) 8. 2009-2010 - Brzeziny, ul. Kili\u0144skiego 21a, przy parafii oo. Franciszkan\u00f3w (pos\u0142uga w kuchni, zakrystii i \u015bwietlicy) 9. 2015-2018 -Dzia\u0142alno\u015b\u0107 apostolska w Madonie (\u0141otwa) - 5.11.2015 r. dwie siostry z naszego Zgromadzenia: s. Gabriela i s. Emanuela na zaproszenie w\u0142adz miasta, za zgod\u0105 Arcybiskupa \u0142\u00f3dzkiego i Arcybiskupa Rygi, wyjecha\u0142y na \u0141otw\u0119 do miejscowo\u015bci Madona, z zamiarem za\u0142o\u017cenia domu dla samotnych Matek. Przez ponad 2 lata mieszka\u0142y w domu socjalnym przy Parka iela 6 wraz z pierwszymi podopiecznymi \u2013 Svetlan\u0105, Kritin\u0105 oraz Sintij\u0105 i ich dzie\u0107mi. Do dyspozycji si\u00f3str i podopiecznych  by\u0142o 3 pi\u0119tro tego domu. Na drugim znajdowa\u0142y si\u0119 mieszkania socjalne, a pierwszym jad\u0142odajnia dla ubogich \u2013 gdzie siostry pomaga\u0142y w czynno\u015bciach porz\u0105dkowych. Wolny czas po\u015bwi\u0119ca\u0142y nauce j\u0119zyka, i poznawaniu kultury tamtejszej ludno\u015bci oraz pi\u0119kna natury. Siostry wed\u0142ug mo\u017cliwo\u015bci pe\u0142ni\u0142y r\u00f3wnie\u017c pos\u0142ug\u0119 w katolickiej parafii Chrystusa Kr\u00f3la: pomagaj\u0105c w czynno\u015bciach porz\u0105dkowych, pos\u0142uguj\u0105c podczas spotka\u0144 ma\u0142\u017ce\u0144skich i m\u0142odzie\u017cy, przeprowadza\u0142y Duchow\u0105 Adopcj\u0119 w kt\u00f3r\u0105 w\u0142\u0105cza\u0142o si\u0119 gro parafian,  organizowa\u0142y  peregrynacj\u0119 figurki Matki Bo\u017cej Sk\u0119pskiej w czasie adwentu oraz wielkopostn\u0105 modlitw\u0119 za miejscowy szpital. Bra\u0142y udzia\u0142 w spotkaniach ekumenicznych i wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142y ze Wsp\u00f3lnot\u0105 Kalna skola. W wyniku brak\u00f3w personalnych decyzj\u0105 Rady Zgromadzenia wr\u00f3ci\u0142y na kraju dnia 15.03.2018. W 1985 roku zakupiono przy ul. Janosika kolejny plac przylegaj\u0105cy do naszej posesji i rozpocz\u0119to budow\u0119 domu formacyjnego; pierwsze nowicjuszki wprowadzi\u0142y si\u0119 do niego 18.01.1990 roku. Dom G\u0142\u00f3wny Zgromadzenia znajduje si\u0119 w \u0141odzi przy ul. Janosika 141. Tutaj mie\u015bci si\u0119 r\u00f3wnie\u017c postulat i nowicjat oraz mieszkania chronione.<\/p>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/section>\n

\n
\n
\n
\n
\n
\n
<\/div>\n <\/div>\n
\n
<\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/section>\n \n \n \n \n<\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Antonianki ul. Janosika 141 92-108 \u0141\u00f3d\u017a antonianki@wp.pl +48 42 679 27 20 kom. 507 170 901 Historia   Pocz\u0105tki Zgromadzenia Si\u00f3str Antonianek od Chrystusa Kr\u00f3la pozostaj\u0105 w \u015bcis\u0142ym zwi\u0105zku z \u0142\u00f3dzk\u0105 dzia\u0142alno\u015bci\u0105 duszpastersk\u0105 b\u0142ogos\u0142awionego Anastazego Pankiewicza z Zakonu Braci Mniejszych popularnie nazywanych w Polsce bernardynami. Urodzi\u0142 si\u0119 on w 1882r. w Nag\u00f3rzanach ko\u0142o Sanoka. W 1900r. wst\u0105pi\u0142 do […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"_uag_custom_page_level_css":"","footnotes":""},"class_list":["post-46","page","type-page","status-publish","hentry"],"aioseo_notices":[],"uagb_featured_image_src":{"full":false,"thumbnail":false,"medium":false,"medium_large":false,"large":false,"1536x1536":false,"2048x2048":false},"uagb_author_info":{"display_name":"admin","author_link":"https:\/\/antonianki.pl\/index.php\/author\/admin\/"},"uagb_comment_info":0,"uagb_excerpt":"Antonianki ul. Janosika 141 92-108 \u0141\u00f3d\u017a antonianki@wp.pl +48 42 679 27 20 kom. 507 170 901 Historia   Pocz\u0105tki Zgromadzenia Si\u00f3str Antonianek od Chrystusa Kr\u00f3la pozostaj\u0105 w \u015bcis\u0142ym zwi\u0105zku z \u0142\u00f3dzk\u0105 dzia\u0142alno\u015bci\u0105 duszpastersk\u0105 b\u0142ogos\u0142awionego Anastazego Pankiewicza z Zakonu Braci Mniejszych popularnie nazywanych w Polsce bernardynami. Urodzi\u0142 si\u0119 on w 1882r. w Nag\u00f3rzanach ko\u0142o Sanoka. W 1900r. wst\u0105pi\u0142 do…","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/antonianki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/46","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/antonianki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/antonianki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/antonianki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/antonianki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=46"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/antonianki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/46\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":391,"href":"https:\/\/antonianki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/46\/revisions\/391"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/antonianki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=46"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}